De tiretten hebben het licht gezien,

tijdens de workshop lampenkap bekleden.
Fien en Hilde gaven duidelijke richtlijnen voor een aandachtig (voor één keer stil) publiek.

De tetterende tiretten kwamen in actie:

En terwijl de net op orde gelegde tirettenkast uitgebreid geshowd werd,

ging het bij de éne tiret al wat beter dan bij de andere.

Maar op het einde van de avond, nadat we alle lijmresten van onder ons nagels hadden geplukt, konden we genieten van dit prachtig resultaat:

de tfijftig voor Van Katoen

Ge gaat een uitdaging aan. of 't is te zeggen: ge daagt uzelve uit. Of 't is te zeggen: Ge daagt een ander uit. Daar zijt ge goe in. En omdat ge een schijtluis zijt, betrekt ge er direct iemand bij. Anneleen. 

En dus daagt ge heel de tirettenploeg uit. Dat ge wel 50 grote tassen wou maken. Samen hé.
De voorbereidingen waren niet echt efficiënt maar wel plezant.

En dan is't serieus. 

Ge staat daar met loden schoenen uw organisatorisch talent tentoon te spreiden.
En de anderen keken en deden. Serieus, iedereen snapte ons ingenieus uitgedokterd fabrieksysteem. Waarvoor dank!

En bleven maar doen. De een al wat serieuzer dan de ander, dat moeten we toegeven.

Na een kwartier hebt ge er al dertien. Dertien. Na een kwartier.
Dat kan beter, dus na een hele avond tirettengewijs u best te doen, klopt ge af.
Ge klopt af op zeventachtig.
Grote tassen.

 Ge zijt geweldig bedankt teken-, knip-, strijk-, naai- en overlockteam. You're the best!

 Alstemblieft van katoen

Gespot!

Neen, u vergist zich niet. De schijnsels die u ziet ter hoogte van de bril, zijn niet de weerspiegelingen van een overijverige flits van het  fototoestel. Er komt wel degelijk licht uit de bril van deze in concentratie zijnde tiret. Een nieuwe trend? Oh ja, wel degelijk. Immers steeds gemakkelijk om juist te spelden wanneer het al wat duister wordt, handig om in het donker in het buurthuis op zoek te gaan naar de lichtschakelaar en natuurlijk om uw sleutels te zoeken in uw sjakosj als ge op de parking staat. Binnenkort ziet iedereen het licht! En wilt ge nu al naar de winkel rennen voor dit hebbeding, je vindt het natuurlijk bij de Guy.

fier vond er een medetiret dit in de krant De tijd:

naaimachine is nieuwe iPod

• Artikel
• 
  

De naaimachine is niet langer een artefact uit een ambachtelijk verleden. In België gaan de dure elektronische  stikmachines en overlockers als zoete broodjes over de toonbank. Ondertussen worden vrolijk clubs opgericht. Wie wordt rijk van de naaihype?

Een cursus naailes voor kinderen in Amsterdam

‘Of wij een trend voelen? Zeker!’ Aan het woord is Koen Evers, al 14 jaar zaakvoerder van het distributiecentrum van het Amerikaanse naaimachinemerk Singer in België. ‘Onze verkoopcijfers stijgen al enkele jaren gestaag, maar vorig jaar maakten ze plots een sprong van 24 procent.’ Het 61 jaar oude merk verkoopt vandaag in ons land 25.000 machines per jaar en Evers schat dat er van alle merken ongeveer 80.000 over de toonbank gaan. Ter vergelijking: in 1989 waren dat er maar 60.000.

Ook Bernina, het andere icoon in de naaiwereld, schudt het stof van zich af. ‘Onze verkoopcijfers zijn sinds 2005 met 71 procent toegenomen’, zegt Rianne Nota, de marketingverantwoordelijke voor Nederland en België. Dat is opmerkelijk omdat de goedkoopste modellen van het Zwitserse merk al snel 900 euro kosten. ‘Er leeft duidelijk een modetrend in België, waarbij vooral jonge vrouwen samenkomen om te naaien, clubs oprichten en er zelfs over gaan bloggen’, haalt Nota als verklaring aan.

IJverige Wijven

Een snelle blik op het internet leert inderdaad dat naaien, haken en breien trendy zijn. Onder vrolijke namen als Tetterende Tiretten of IJverige Wijven circuleren blogs over handwerk. En sinds het eerste Belgische naaicafé - een internetcafé maar dan met naaimachines - in 2008 zijn deuren opende in Turnhout, volgden enthousiastelingen in enkele steden dat voorbeeld. ‘In Nederland, Frankrijk en Duitsland bestaan die naaicafés al langer, maar de huidige naaitrend is toch het duidelijkst zichtbaar in België’, aldus Nota.

Voor Singer en Bernina is de heropleving opmerkelijk. Die bestaan al sinds de 19de eeuw en aan de elektronische naaimachines is op wat moderniseringen na weinig veranderd. Rond 1999 kwamen beide bedrijven, net als het Duitse merk Pfaff, in de problemen door een dalende vraag naar machines. ‘Jonge vrouwen leren niet meer naaien en textiel is te goedkoop geworden’, klaagden de noodlijdende producenten toen. Zowel Singer als Pfaff vroeg bescherming tegen zijn schuldeisers.

Singer werd in 2004 opgekocht door de Amerikaanse private-equitygroep Kohlberg & Company, die vier jaar later ook Pfaff en het Zweedse Hus-qvarna Viking binnenhaalde. Bernina kon standhouden door zijn distributiepunten te centraliseren. In 2004 kwam er even een heropleving door de lancering van goedkope naaimachines in retailketens. ‘Onze 3.500 machines van 150 euro die we als actie in Carrefour aanboden, waren in een mum van tijd uitverkocht’, herinnert Evers zich.

Singer en Bernina wrijven zich in de handen, want de nieuwe generatie naaisters en naaiers verkiest opnieuw de duurdere modellen. ‘Onze machines van 400 euro verkopen vlot’, aldus een trotse Evers. De meubelgigant IKEA maakte maandag bekend een goedkoop model van 79 euro te lanceren, maar dat schrikt Evers niet af. ‘Ik heb gehoord dat die in Frankrijk en Duitsland helemaal niet goed verkopen.’ Bij IKEA was niemand bereikbaar voor commentaar.

uit De Tijd

http://www.tijd.be/nieuws/ondernemingen_consumptie/Naaimachine_is_nieuwe_iPod.9160727-3072.art?highlight=naaien&ckc=1

koopjesavond bij de tetterende tiretten!

het was bij de Tetterende tireten afgelopen woensdag een perfecte avond voor de naaiende vrouw.
Er kwam een mevrouw langs met allerlei naaiattributen om te verkopen. Ze verkocht onder andere naaigaren, elastiek, knopen, ritsen in alle kleuren, overlockgaren, ... En dat allemaal voor een heel leuk en aangenaam prijsje!

Met tetterende madammen en een tirettentaart het nieuwe jaar in!

Alle tiretten werden op 18 januari uitgenodigd bij hoofdtiret Nele om te klinken op 2012.  

Veel ijverig bakkende leden zorgden voor hapjes, zoutjes en zoetjes.

Er werden enkele voorwaarden gesteld: 

- op voorhand je wenslijstje doormailen

- de naaimachines thuis laten staan

- verplichte dresscode: een zelfgemaakte outfit.

Kersverse mama’s kregen de gelegenheid om met hun schattige baby’s te pronken en kregen een passend geboortecadeau!

Het was tetterende madammentijd! 

Het werd enkel stil toen hoofdtiret Leen en Fien hun nieuwjaarsbrief opzegden. 

Daarin evalueerden ze kort het voorbije semester en stelden ze de komende workshops voor.  Activiteiten waarbij rekening werd gehouden met iedere tirettenwens. Iedereen is heel enthousiast met de geplande workshops!

Als kers (knoopje) op de taart, kregen we allen nog een leuk verrassingsgeschenk!

Merci Nele, Fien en Leen voor de geslaagde avond!

Over rokjes, kleedjes en buttons of wat we deden in het najaar 2011

In de agenda van iedere tetterende tiret vind je met ster gemarkeerd en met geel gefluoriseerd:

21 september 2011: werken met strijkvelours

26 oktober 2011: dekentje

16 november 2011: rokje, tricotkleed of feestkleed

14 december 2011: buttons

Over het werken met strijkvelours kon je al eerder lezen.
Het dekentje maken werd zo’n succesavond dat niemand eraan dacht om dit op de gevoelige plaat vast te leggen. Maar elke tiret die een dekentje maakte tijdens deze leuke workshop, had gegarandeerd geen koude voeten deze winter.

Op 16 november kon elke tiret kiezen tussen het maken van een A-lijn rok, een tricotkleedje of een feestelijk kleed.  
Fien leidde de workshop van het A-lijn rokje:

Leen leerde ons het tricotkleedje maken:

Nele gaf deskundige uitleg over een feestelijk kleedje:

En als je dacht dat we op een woensdagavond enkel stikken en tetteren, hebt u het mis. Er wordt ook (onbewust) aan de fysieke fitheid gedacht! We doen serieus aan gewichtheffen want er is een behoorlijke loopafstand te overbruggen naar het buurthuis. Wist u dat er zelfs een moedig lid met de fiets komt? Het is dan ook verbazend te zien hoe stikmachine en bijhorend materiaal opgeborgen kunnen worden in een fietszak. Al die nodige stikkoffers en de wirwar van aaneensluitingen van verlengkabels zorgen iedere keer voor een leuk hindernissenparcours. Dikwijls doen we ook aan grondgymnastiek omdat werken op de grond soms praktischer is dan aan een tafel.

Op 14 december leerden we omgaan met dit toestel:

Met dit oranje toestel kan je, mits de juiste handelingen, leuke buttons maken. Buttons allerhande: met papier of stof, met of zonder plastiekje, met of zonder kant, spiegeltjes, magneetjes,…

Eerst werd er uitleg gegeven door Leen en Fien waarna we onze creativiteit konden botvieren. 
Eerst het knipwerk:

Daarna het buttoneren:

Iedereen was fier over het resultaat, hier enkel 2 foto’s van een zeer fiere tiret:

En Pascale toonde ons hoe je een rokje, sjaal en button combineert tot een verrassend ensemble: